Zomerpaleis

Dinsdag 26 augustus, 19.33uur
De laatste volle dag in Beijing stond in het teken van het zomerpaleis. Aangezien dat een van de dingen was die we perse wilden zien en we tussendoor gewoon geen tijd meer hadden, moest en zou het op de laatste dag in Beijing gebeuren. Om daar te komen kan je vanaf volgend jaar gewoon de metro pakken, maar op dit moment moet je eerst met de metro en daarna met de bus. In het boekje over Beijing stond dat je bus 32 of 808 kon nemen vanaf een bepaald metro station. Op zich helemaal geen probleem, al konden we op dat metro station geen bus 32 vinden en 808 stopte niet direct in de buurt. Terwijl Geert in het boekje over Beijing zat te kijken, kwam er een Chinees mannetje aangelopen en die vroeg in het Engels waar we naartoe moesten. Geert liet het hem zien in het boekje (daar stond ook de Chinese naam van het zomerpaleis in) en met een hand gebaar gaf het mannetje aan dat we hem moesten volgen. Langs het metro station, door een paar smalle straatjes bracht hij ons naar een busstation. Daar wees hij aan welke bus we moesten nemen en welke halte we eruit moesten. Helemaal top dus en zonder enig probleem konden we dus de bus nemen. Hij riep zelfs nog naar de dame in de bus waar we heen wilden en zij gaf later aan waar we eruit moesten. In iedere bus heb je zo’n conductrice zal ik maar zeggen. Je kan met de pas van de metro ook gewoon in de bus betalen en anders kan je gewoon doorlopen en komt de conductrice dus bij je langs om te vragen waar je heen wil en je een kaartje verkopen. Op onze metro passen stond ondertussen niets meer, maar voor 6 Yuan konden we met z’n vieren mee.
Bij het zomerpaleis was het natuurlijk weer een kaartje kopen en dit keer besloten we ook een automatische audio gids te huren. Dat is een kastje wat verteld wat je ziet. Het verhaaltje springt automatisch aan als je in een ruimte komt (of in de buurt daarvan) en buiten de beschrijving hoor je ook allerlei anekdotes. Zo zie je in China veel beelden met heel veel armen. Het blijkt dus dat deze man die armen gekregen heeft toen hij ziek was en zijn kinderen hun handen doneerden om hem beter te maken. Je moet het maar weten. Het zomerpaleis bestaat uit een aantal verschillende delen. De meeste delen waren vooral bedoelt voor prinses Xixi. Zij regeerde eigenlijk aan het eind van de Cing dynastie in de late 19e en vroege 20e eeuw. Volgens mij heeft ze nooit echt op de troon gezeten, maar alle (vooral erg jonge) keizers deden wat zij ze opdroeg. Op de berg aan het grote meer in het zomerpaleis stonden verder nog een aantal tempels en aan de kade van het meer ligt een stenen boot. Het precieze verhaal staat vast in het boekje over Beijing, maar is mij even ontgaan. Na een stevige wandeling over die berg, kwamen we bij het meer. Daar hebben we een boot genomen naar het eiland dat verbonden was met het vaste land door de brug met 17 bogen. Op het water zag je sowieso erg veel bootjes, van speedboten tot waterfietsen. Het gaf dan ook wel het mooiste uitzicht over het hele complex. Voor lunch namen we nog maar een keertje wat noodles en daarna zijn we weer verder gewandeld. Ook het verblijf van een van de keizers die omdat hij hervormingen wilde doorvoeren 10 jaar huisarrest heeft gehad hebben we gezien en de grootste verzamelen van Chinese kunst, van jade tot brons en natuurlijk porselein. Om even voor 5en hadden we het meeste wel gezien en hebben we de audio gids weer ingeleverd en via een andere poort zijn we het complex weer verlaten. Om bij de metro te komen dachten we toen een taxi te pakken, maar zelfs als je ze in het Chinees verteld dat je naar de metro wil begrijpen ze je nog niet. Gelukkig zagen we wel bus 808 en de conductrice was wederom zo vriendelijk ons te vertellen waar we er weer uit moesten. En 1 metro ritje later waren we weer bij ons appartement. Monique voelde zich helaas niet zo lekker en dus bleef zij savonds thuis, terwijl Nicole, Geert en ik even een hapje gingen eten. We hadden al eerder een keer besloten dat we het restaurant onder ons appartementencomplex nog een keer wilden uitproberen, dus waarom niet de laatste avond. Het bleek een nogal luxe restaurant te zijn, met natuurlijk alleen maar obers die chinees praten. Gelukkig was er wel weer een menu met plaatjes en kwamen we toch nog aan een prima maaltijd. Tijdens het eten kwam er ook nog een Chinese dame langs die iets wilde vertellen over de banieren die aan de muur hingen en of wij geen interesse hadden in een banier. De voorbeelden die ze liet zien bevielen met zeker wel en we spraken af dat ze dinsdagmiddag rond een uur of 3 naar ons appartement zou komen met een paar andere voorbeelden. Nadat Geert 200 Yuan had afgerekend (toch weer 6,5euro per persoon gegeten en gedronken….) zijn we heerlijk gaan slapen.
De volgende dag (vandaag dus) hebben we nog even heerlijk uitgeslapen en toen moesten we nog even een paar klusjes doen. Natuurlijk onze koffer inpakken, maar ook nog wat kaarten posten, de fiets van Nicole repareren, afwas doen, opruimen en dus de dame van de banieren. Ze was iets vroeger dan gepland, maar wat ze bij haar had beviel mij zeker en dus ben ik nu twee banieren rijker, twee tijgers. Even moeten pinnen om haar te kunnen betalen, maar wel dik tevreden. En rond 16.45 stond de eigenaresse plotseling voor de deur. De verwachting was dat ze pas rond 17.30 zou komen en we waren nog net bezig met wat eten klaar maken. Uiteraard moesten we met haar op de foto en we kregen nog een kleinigheidje van haar. Ook ons cadeautje voor haar viel in goede aarde en nadat het appartement door 4 man was gecontroleerd (naja, ze hebben een kwartiertje tv bij ons gekeken) konden we rond 6 uur richting station. Gelukkig kon ik nog net mijn koffer dicht krijgen (hoop dat hij onder de 20kg blijft met alle souvenirs die ik mee heb) al vond de taxi chauffeur volgens mij dat ie eigenlijk te zwaar was. Eenmaal op het station was het weer even wat gepuzzel om uit te vinden welke wachtruimte we moesten hebben, maar de mensen daar spreken wel een woordje Engels en dus ook dat was binnen korte tijd geregeld. Nog even een ijsje van de McDonalds en een uurtje voor vertrek konden we al inchecken. We hebben trein Z1, vanaf perron 8 (het laatste perron) en wagon 1 (helemaal aan het begin van de trein). En nu (20.01uur) zijn we net 5 minuten geleden vertrokken van het station op weg naar Shanghai, de laatste stop op onze reis. Nog 4 daagjes daar en dan weer richting Nederland.