Hockey goud en balletjes in het HHH

Zondag 24 augustus, 23.49uur, the day after….
De dag na Maarten en de waterpolo dames  was het de beurt aan de hockeydames om hun finale te spelen tegen China. Natuurlijk was dit de gedroomde finale, met aan de ene kant het ruim aanwezige Nederlandse publiek en aan de andere kant het fanatieke thuispubliek. Omdat het de dag ervoor een beetje aan de late kant was geworden, wilden we wel een keertje lekker even uitslapen en dus kwam ik pas rond 1 uur uit m’n bed. Nu was de wedstrijd om het brons om 18.00uur en de wedstrijd voor goud pas om 20.30, dus Monique en ik besloten de eerste wedstrijd te laten voor wat hij was en pas rond een uur of 8 in het stadion te arriveren. Dat gaf ons nog wat meer tijd om stukjes te schrijven, foto’s op de computer te zetten en vooral bij te komen van de dag ervoor.
Eenmaal in het stadion viel 1 ding direct op : de sfeer. Was het de dag ervoor bij de waterpolo vooral het echte supporters volk wat op de tribune zat, nu was het de beurt aan de bobo’s. Ik denk dat meer dan de helft van de Nederlandstalige bezoekers (als het geen 75% was) geen cent betaald had voor z’n kaartje, maar met een van de sponsoren mee was. Het echte hockey-publiek, kouwe kak dus. En dus was het een handvol echte supporters die probeerde de sfeer te maken, terwijl de rest als een stelletje zoutzakken op hun stoel zat. Sporadisch wisten ze zich uit hun stoeltje te tillen als er gezongen werd ‘Sta op als je voor Holland bent’ en natuurlijk vlogen ze elkaar in de armen toen de dames de score openden. Uiteraard lieten wij ons het plezier niet ontnemen en zeker toen de 2-0 gemaakt werd en de zege binnen was bouwden we toch nog een klein feestje op de tribune. 3x goud in 2 dagen is natuurlijk van ongekende klasse en dat werd ook op de weg terug ‘rustig’ verder gevierd. We troffen een stelletje echte supporters in de bus richting de metro en daar kwam zo ongeveer de hele verzameling oud-hollandse feestmuziek voorbij. Van voor naar achter, van links naar rechts, Hey buschauffeur, we gaan je bus verbouwen, Hoofd-schouders-knie en teen, etc, etc. De Chinezen zongen overigens ook een paar leuke liedjes tussendoor, waardoor de sfeer echt super was. Complimenten voor de Chinezen, die zelfs na de nederlaag toch nog lekker mee feesten.
In het HHH was het vervolgens de beurt aan het hockey publiek om een feestje te bouwen, waarbij ik moet toegeven dat crowdsurfende hockey dames best leuk zijn, maar voor de rest lieten we de balletjes zich maar gewoon klem zuipen, om ze vervolgens waggelend de uitgang te zien zoeken. Ach ja, ze mochten ook een paar dagen naar het buitenland. Het gezelligste van de avond was eigenlijk het bijkletsen met Etta en haar vriend, gewoon even napraten over de dag ervoor en ja hoor, het gevoel van kippenvel was er nog steeds. Denk dat ik dat nog wel even zal houden.