De Muur

Woensdag 20 augustus, 22.47uur
Ja, het wordt steeds erger. Waren het de vorige keer 3 dagen achterstand, nu moet ik 4 dagen en een beetje terugdenken wat we allemaal nog gedaan hebben. Een poging :
Zaterdag, de 16e. Dat was een in ieder geval een middag/avond met erg weinig succes. We hadden toch nog kaartje voor het baanwielrennen, maar voor het goed en wel begonnen was lag Jan Bos al op het houtwerk. Een lompe pool stuurde verkeerd in en nam Jan mee in zijn val. Einde keirin, weg kans op medaille. En Teun Mulder wordt uitgeschakeld door een disqualificatie, plus Schep op de puntenkoers haalde precies NUL punten. Maar al met al was het wel leuk om naar te kijken. Op tv zie je toch niet echt hoe hard het gaat. Hierna zijn we nog even bij het HHH geweest, maar wel op tijd naar huis gegaan, want zondag was het tijd voor de Muur! Alleen hoe laat worden we nu opgehaald ? Dat was ook sochtends nog een beetje onduidelijk, want er was gemaild dat het om 7.40 zou zijn, maar om 8.00 was er nog niemand. Toch maar even gebeld (zal een leuke telefoonrekening worden ondertussen…..) en 20 minuten later stond er iemand voor de deur. We werden snel in een taxi gestopt en bij het Workerstadium, bijna op loop afstand, afgegooid. Daar stond een blauw busje al op ons te wachten en konden we gaan beginnen. Nog een paar hotels later konden we op weg naar de eerste stop, bij de Ming graven. Dit is een gebied, in gesloten tussen twee bergkammen en een rivier. Het zou volgens de Feng Shui de ideale plek zijn om begraven te worden. Alle keizers konden in dat gebied dan hun eigen begraafplaats kiezen. Gedurende de tijd daar kregen we van onze gids nog allerlei andere informatie, zoals dat je bij een tempel nooit over het middelste pad moest lopen. Dat pad werd alleen gebruikt om de dode keizer naar zijn begraafplaats te brengen. Hebben we dat toch mooi een aantal keren goed fout gedaan. En als je terug komt uit de tempel moet je iets chinees scanderen (ben wel vergeten wat het was) dat je dus terugkeert uit het dodenrijk. Laatste bijgebleven detail is de offers die gebracht werden bij het begraven van de keizer. Het was heel gewoon dat hij een stuk of 15 tot wel 60 jonge dames levend bij hem lied begraven. En ze hadden al zo weinig dames in China….
Na de Ming graven was het tijd voor een jade fabriek. Daar werd getoond hoe jade bewerkt werd en was er een enorme winkel met allemaal jade artikelen. Het leukste daarbij vond ik om te kijken naar wat ze er voor durfden te vragen. Een soort kamerscherm van een meter of 3 bij 2 ging voor zo’n 220.000 euro van de hand, maar het klapstuk was een stilleven van iets van 2,5m hoog. Mocht je meenemen voor iets meer dan 360.000 euro… Maar dan is het wel echt jade. Of de door Geert gekochte draak ook van echt Jade is, valt te betwijfelen. Want een gelijksoortige draak kostte in de fabriek ongeveer 20x zoveel. Ze hadden wel een erg lekkere lunch voor onze groep geregeld (we waren met 12 toeristen, oa uit Brazilie, Israel, Verenigde Staten) en hierna was het eindelijk tijd voor de Muur. Het werd het deel bij Badaling, het meest commerciële, maar ook best opgeknapte gedeelte van de Muur. Daar aankomend werd dat commerciële direct wel duidelijk, want de parkeerplaats was een grote souvenirs winkel. En op weg naar de ingang kwamen we nog tig winkeltjes tegen, plus een tweetal beren-kuilen. Geen idee wat de connectie tussen die beesten en de muur was, maar ze waren (buiten zielig) ook wel leuk om te zien.
Om op de muur te komen, heb je een paar opties. Je kan lopen (ongeveer 45minuten) of met een kabelbaan naar boven gaan (volgens onze gids niet echt veilig). De 3e optie was een bobsleebaan, waarbij de weg naar boven de karretjes dus omhoog getakeld werden. Boven aan de baan kwam je bij toren 4 uit en kon je zelf verder lopen naar toren 5 tm 13. Echter het mooiste stuk zou tussen toren 4 en 7 moeten zijn en dat geloof ik graag. Je ziet dan wel heel mooi de muur door het landschap slingeren. Het was overigens wel zoals verwacht ‘vrij’ druk, maar omdat iedereen daar last van had, lette wel bijna iedereen op elkaar zodat je toch de mogelijkheid had om nog een paar mooie foto’s te maken. Al met al was de muur wel heel indrukwekkend. Op sommige delen kan je trouwens gewoon wandelen, maar op sommige delen is het echt goed stijl. Het was dan ook maar goed dat we onze wandelschoenen weer eens aangetrokken hadden, dat liep in ieder geval erg prettig. Na een uur of 2 op de muur mochten we weer plaats nemen in de bobsleekarretjes en kon weer aan de afdaling begonnen worden. Een leuke attractie op zich, met onderweg nog een paar laatste mooie uitzichten op de muur.
Als laatste op de ze dag was het tijd voor een zijde fabriek, waar het buiten een uitleg van hoe zijde gefabriceerd wordt, het natuurlijk ook vooral om de verkoop ging. Het was een puur commercieel verhaal, maar helaas voor hen, geen interesse. Daarna was het tijd om terug naar huis te gaan om ons klaar te maken voor de huldiging waar we op gewacht hadden, die van de 4×100vrij dames. Maar daarover zeer binnenkort meer, want nu is het toch echt bedtijd, morgen een super drukke dag. Eerst om 9.00uur Maarten van de Weijden voor zijn 10km, dan om 15.00uur bij de waterpolo dames kijken (zij spelen om 18.20 lokale tijd de finale!!) en dan snel door naar the Birdsnest voor de atletiek. En daarna weer haasten om in het HHH te komen, want de waterpolo dames pakken in ieder geval zilver (overigens net als de hockey dames, maar dat zien we later deze week nog live). Weltruste.