Officieel inwoners van Beijing

Dinsdag 5 augustus, 20.37uur, Appartement Beijing
Het laatste bericht wat ik heb getypt was in de trein, vlak voor Beijing. En nu zit ik op het (afgesloten) balkon van ons appartement een volgend berichtje te typen. Helaas niet rechtstreeks op de blog, want internet wil nog niet zo werken als we zouden willen. Dus op dit moment nog via een Word documentje en dan waarschijnlijk via een memory stick in een internetcafé online zetten.
Maar goed, we zaten dus in de trein en kwamen keurig op tijd aan in Beijing. Op het perron was niemand met een bordje met onze naam te vinden, maar bij de uitgang zagen we al snel een dame staan met ‘de Wildt’ er op geschreven. Ze stelde zich voor, maar mijn geheugen met namen is altijd al erg goed geweest, dus die naam moet ik schuldig blijven. Met 2 taxi’s achter elkaar zijn we vervolgens in een minuut of 20 naar het appartement gereden, waarbij direct duidelijk werd dat zelf rijden in Beijing, buiten dat het niet mag, geen goed idee zou zijn. Het is vooral : ik toeter en neem voorrang, dus ik hoop dat je me voorlaat. En omdat ze wel goed zijn opgevoed gaat dat dus goed. We hebben in ieder geval nog geen ongelukken gezien of gehoord.
Het appartement zit in een hoge toren (24 verdiepingen) en wij zitten op de 12e. Onze begeleidster moet ook even zoeken, maar eenmaal de goede gang gevonden was aan de deur wel te zien dat we goed zaten. Op de deur zat een papier geplakt met ‘Welcome’ en binnen stond de eigenaresse al op ons te wachten. Het is een dame van een jaar of 50 denk ik, een vriendelijke dame, al komen we natuurlijk niet verder als ni hao (hallo). Zij ging er wel vanuit dat we een woordje Chinees meer spraken, maar met handen en voeten en gewoon veel knikken lukte het allemaal prima. Ze legde uit hoe alles werkte (licht, airco, etc) en bood ons verder nog een snack aan (stond al klaar). Ook was er reeds avondeten voorbereid, dus we hoefden niet direct zelf te koken.
Na deze introductie was het nog tijd voor wat formele zaken, want we moesten ons gaan inschrijven als inwoner van Beijing. Eerst bij de receptie van het complex een formulier halen en dan naar het politiebureau. Dat zat zo ongeveer om de hoek en een half uur later waren we officieel inwoner van Beijing! Levert natuurlijk altijd leuke verhalen op later. Waar heb je gewoond ? O, nog 3 weken in Beijing.
Vervolgens onze eerste inkopen gedaan in de supermarkt (zit bijna onder het complex, erg makkelijk) en geld gepind. Hierna namen we afscheid van onze begeleidster en konden we eindelijk die douche pakken. Daarna eigenlijk alleen nog maar op de bank gehangen en rond een uur of 11 gaan slapen. Overigens was er daarbij nog de verrassing dat we een korrels kussen hadden. Super plat en dus heerlijk om pijn in je nek te krijgen. Reden voor Nicole en Geert om vandaag al een nieuw kussen te halen.
Vandaag heerlijk uitgeslapen en toen was het tijd om een stukje te gaan wandelen. We moesten nog kaartjes ophalen bij de Engelse en Amerikaanse organisaties. Deze lagen in de zelfde wijk als waar wij zitten, dus dat moest wel lopend te doen zijn vonden we. En het gaf ons tevens een mooie kijk op onze wijk en omgeving. Na een uurtje of 3 hadden we alle kaartjes te pakken en zijn we even naar The Place geweest. Dat is een speciale Coca Cola venue, waar ze blijkbaar huldigingen gaan doen van door Coca Cola gesponsorde sporters. Natuurlijk was er nu nog niet veel te beleven, maar het was wel grappig. Geert en Nicole hebben alvast een pin opgepikt daar en we zijn alle 4 met de Olympische fakkel op de foto geweest. Op de weg daar naartoe kwamen we ook nog door een winkelstraatje waar we dus echt door de verkopers naar binnengetrokken werden. Of we nog ondergoed nodig hadden en schoenen en kleding en en en… Nee laat maar, die hebben we allemaal nog wel. Na The Place zijn we via het park achter onze flat teruggelopen en dat was ook nog een belevenis. Je hebt het hier dus niet over een lullig parkje met wat boompjes en gras, maar een speciaal aangelegd park voor de inwoners van onze wijk, met attracties voor kinderen en een groot zwembad! Voor 25 Yuan (2,5 euro) mag je daar dan 3 uur van genieten. Dat gaat zeker nog een keer gebeuren, want bij 30 graden ongeveer is even afkoelen natuurlijk een erg goed idee . En na nog wat boodschappen gedaan te hebben en noodles als avondeten zit ik nu dus weer een stukje te typen. En met m’n zus te chatten. Foto’s uploaden is nog bezig, al gaat dat dus maar matig ivm de verbinding. Hopelijk krijg ik morgen bericht over het internet hier in het appartement en komen de fietsen onze kant op . Dan kunnen we op de fiets naar de verboden stad, want dat staat voor morgen op het programma. Voor nu is het tijd om af te sluiten. Tot later maar weer